ne.yapiyorum.comAhanda sana blog…

1. aybarsb Sep 08 2008 / 10am

   hmmm, evet cümlenin başını yazdıktan sonra, mutluluk ve bilimum sabah şekerleri bağıntısının irdelenmesine geçecektim ama her nedense o arada ilham denilen perinin benim omzumda olmadığını fark ettim bir anda…

   tabii buda yazıya o hızda başladıktan sonra, ani fren yapamayıp dükkana girmiş kamyon hissiyatı verdi bünyeme… zank efektiyle durmuş oldum. toparlama süreci hala devam ediyor, ama facianın kalıntıları ömür boyu sürecek zannımca…

   arada tatile gitmenin verdiği maddi manevi buhranda var tabii, alışık olmadığımdan kelli, toparlama evresi biraz uzun sürüyor - manevi bakımdan - maddi bakımdansa biriken işleri temizleme sürecinin verdiği yük var tabii…

   bu arada son 2 haftadır sigara içiyorum, tatilde sıkıntıdan tekrar başladım, gerçi günde 3-4 tane içiyorum ama yinede içiyorum sayın seyirciler. sigara artı sporun müthiş yararlı olmadığıda bir gerçek resmen sürünüyorum.

   velhasılı bu haleti ruhiyette iken birde deniz efendinin, depresif durumunun uzaktan etkisini gözününe alırsak, kısaca… kısaca özetleyemiycem, roman yazıcam şerefsizim çok üşendim kısaca özetlemeye…

   neyse bir diğer mevzuda, deniz efendinin entellektüel birikiminin, benim en azından 2-3 reenkarnasyon sonrasında erişebileceğim durumda olmasından kelli, yazdığı yazıların yanında benim rapunzelin saçları ve pilli ışınlama cihazlarını betimlemem çok sıratageliyor… belkide kasıp, biraz daha sanata yaklaşıp, patlayan arabalar kriterlerinden uzaklaşmam gerekiyor. bilemiyorum, zaten an itibariylede aslında pek üstünde düşünmemiştim… şimdi aklıma geldi. ben bu mevzu üstünde düşüneyim biraz…

   bu arada ben dünyaya tekrar gelsem, hayatta ilkbaharda ayakkabılarımı çıkartıp atmazdım, kene ısırır, taş batar, neme lazım… (bende çok pis gönderim yaparım )
2. aybarsb Sep 08 2008 / 10am

   sıratagelmek demişim, sırıtagelmek demeye çalışmıştım
3. deniz Sep 08 2008 / 12pm

   entellektüel birikim depresyona sebep olabilir mi acep. ışınlanma ve uzaylılar hakkında konuşurken ne güzeldi çocuklar gibi şendik, iyiydik. son zamanlarda siteye bi ağırlık çöktü.

   mutlu muyum değil miyim diye pek düşünmem. şimdi düşünüyorum; mutluluk, sessizlik ve huzur demek benim için. bu tanıma göre de hayatım boyunca 4-5 ay mutlu olduğum söylenebilir. yani güzeldı mutluydum ama kendini sabote etmeye ayarlı bünye bu duruma uzun süre dayanamadı…tekrar o kadar mutluluğa dayanabilir miyim bilmiyorum allerjik reaksiyon oluşabilir. ne gerek var hem mutlu olmak için uğraşmaya. yaşamak için mutlu olmaya gerek yok. nefes almak yeterli.

   şimdi televizyon da gördüm. bu alete ne zaman gözüm kaysa bi tuhaflık görüyorum gerçi. 70 cm boyundaki cüce şükrü eline aldığı bi sopayla insanları tedavi ettiğini söylüyor. kadınlar önüne seriliyor şükrü elindeki sopayı üzerinde gezdiriyor sonra eliyle bir güzel ovuşturuyor. romatizma, kısırlık, baş ağrısı her derde çare oluyor. bence şükrü mutlu bir insan. valla yüzünde öyle bi mutlu ifade vardı.

   daha önceki tecrübelerim sigara hakkında şunu der: bıraktıktan bi süre sonra, günde 3-5 tane içiyorum ve daha fazla içmem yaklaşımı 1-2 ay içinde çöker. bunu deneyen ben dahil tüm tanıdıklarım tekrar bıraktıkları miktardan içmeye başladılar.
4. aybarsb Sep 08 2008 / 4pm

   yanlış hatırlamıyorsam ben zaten bunu söyledimdi, deniz dedimdi, entellik iyi bişey değil dedimdi, hatta bu blogda bi yerlerde söyledimdi ama bulamadım.

   neyse, bu cüce şükrü, elindeki aleti mi ovalıyor, kadınları mı ovalıyor tam anlayamadım ama, her halikarda cücelerde insan olmasına rağmen karşı cinsle münasebetleri kısıtlı netekim. tabii bi kadının kafasından elindeki aleti geçirip bi yandan bişeyleri ovalasa ziyadesiyle mutlu olur. şerefsizim cüce olsam ya hoca olurdum, ya programcı….

   asıl mevzu şu ki, hayat üzerinde uzun uzun kafa yormaya değmeyecek kadar kısa, ama hiç kafa yormadanda geçirilemeyecek kadar uzun. bu yüzden televizyon izlemenin yasaklanması gerek.

   eskiden - yani baya baya eskiden - henüz yerleşik hayata tekamül edemediğimiz vakitlerde, insan ömrü yaklaşık 20küsür seneyle kısıtlıyken ve koşarak mamut avlarken, ne kadar mutlu olduğumuzu hatırlayalım…

   tamam hatırlayamadık ama daha mutlu olduğumuz daha kesindir bence… burdan çıkarttığımız sonuçta, insanın mutlu olmak için basitleşmesi gerektiğidir.

   şimdi burdan konuyu çevirirsek, sanat nedir ? en karışık bişiidir… kendi tanımı bile kendi içinde çelişir, birinin sanat dediğine, diğer sanatçı “bu ne lan” diyebilir… şimdi ne kadar basit ise o kadar mutluysak, sanat ve sanatçı meselesindende o kadar mutsuz oluruz kanımca… neyse çok uykum var daha derinlerine girmek istemiyorum…

   yalnız “cehalet mutluluktur” sözünede ziyadesiyle karşıyım…

   ha birde bu “Nil novi sub sole” meselesi var, zira benim çok taktığım bir laftır, güneşin altında yeni bir şey yok meselesi yani, efenim laf Ecclesiates adındaki eski ahiti oluşturan kitaplardan birinde (39 kitap olmalı yanlış hatırlamıyorsam ) geçen pasajlardan birinden alıntıdır. velhasılı kutsal kitap ve dogmatik kabullenişten dem vurup konuyu deşmenin manasız geldiğini düşünüyorum. ama illa meraklıyım derseniz, http://en.wikipedia.org/wiki/Ecclesiastes

   asıl tuhaf olanı, bu sözün felsefi bir derinliği olduğu düşünülür nedense - yada hep bana rastladı bunlar - halbuki malum kutsal kitaplar, kabullenişi şart koşar, felsefenin sorgulayıcılığının tam karşısındadır. zaten aslında tamda bunu vurgular ecclestiastes in tamamı….

   herneyse, ecclesiastes ta derleyici/öğretmen denilen şahıs, kısaca özetlersek durmaksızın aynı şeylerin yeniden tekrarlandığından dem vurur ve bilginin boşluğuna dikkat çeker.

   malum söz ecc. 1:9 da şöyle geçmektedir :
   What has been is what will be, and what has been done is what will be done; there is nothing new under the sun ( önce olanlar tekrar olacak, yapılanlar tekrar yapılacak, güneşin altında yeni bir şey yok)
   http://www.blueletterbible.org/kjv/Ecc/Ecc001.html

   velhasılı her nedense bu sözün kökenini yunanlı filozoflardan tut çin atasözü olmasına kadar farklı şekillerde duydum, o yüzden pek bir gıcık olduğum kelamdır, kökenini merak etmişsinizdir diye burdan yazıvereyim dedimdi…
5. denizakhan Sep 09 2008 / 2pm

   şimdi, “güneşin altında yeni bir şey yok” ile “güneşin altında söylenmemiş söz kalmadı” birbirinden farklı söylemler. ilki tanrı’nın gözünden bakıyor, ikincisi sıradan fani insanın gözünden. elbette ki her şeyi yaratan tanrı için güneşin altında yeni bir şey yok, o “ol!” ya da “olsun!” dedikten sonra her şey bitmiş oluyor, gerisi biz insanların oyalanmaları.

   ikinci söylemde kastedilen şu: aşk, ölüm, hayat, sevgi, nefret, zulüm… bunlarla, hatta hayatla ilgili insanın söyleyeceği yeni bir şey kalmadı, tükettik yani. ister en hıçkırıklı melodramda ister en derinlikli fransız filminde (evet, fransız filmlerinin örnek verilmesi saçma sapan bir klişe) anlatılsın, asıl konu aşktır ve hiç de yeni bir söz değildir. mesela shakespeare; insanoğlu ile ilgili bütün evrensel temaları kullandığı için günümüzde capcanlı yaşayan bir yazar denir kendisi için. benim yazıda parantez içinde ismini andığım j.l. borges bu laf doğru olsa bile, değişik bir şekilde (özgün) söz söylemenin hâlâ mümkün olduğunu söyler. bu konuda çok kafa yormuşluğum yok, ama borges’in tesellisi (ne demek söylenmemiş söz yok, ben bulacağım ulan!) hiç yoktan iyidir diye şöyle bir değinmiştim.
6. aybarsb Sep 09 2008 / 3pm

   zaten sözüm sana değildi denizim, senin yazıdaki gönderim cuk oturmuş, -hatta onore bile oldum ben - ama yorumu yazıverirken aklıma takıldı bu söz, hernedense - durmadan bana mı rastlar bilmiyorum, sanki her gün felsefe münazaralarına katılır gibi - genellikle felsefi bir söz gibi bahsedilir, halbuki felsefi değil ilahidir aslında güneşin altında yeni bir şey yok…

   ikinci söz “güneşin altında söylenmedik söz” meselesi ise bildiğim ve bulabildiğim kadarıyla birincinin farklı çevrimidir, başka bir kaynağı varsa ben bilemiyorda olabilirim.

   herneyse, her iki söze karşılık “atom bombası ve hiroşima” diyerek cevabı yapıştırmış oluyoruz aslında, tabii ilahi açıdan düşününce, bizim yapıştırdığımız cevabın pek önemi kalmıyor, tanrının gözünde daha önce tekrarlandığı için atom bombası meselesinin de cevaben çok anlamı olmuyor…

   “atom bombası ve hiroşima” cevabına tanrının sukunetini yorumlamaksa başkalarının görevi olsun…
7. denizakhan Sep 09 2008 / 3pm

   tanrı’nın sukunetini anlamak kolay; bu hayat bir rüyadan ibaret (hayat denen rüyadan ölüm denen gerçeğe uyanmak). savaş, açlık, sefalet ve şiir bu dünyanın oyuncakları. asıl mesele öbür dünya ve orada tanrı’nın ne olduğunu göreceğiz.

   tabii bu tanrı’ya inanan birisi için böyle. tanrı’ya inanmayan biri için tanrı’nın sukunetini sorgulamak ya ahmaklıktır (sözüm sana değil aybars’ım) ya da tanrı’ya inananlara yönelik bir kışkırtmadır (kötü manada olabilir de, olmayabilir de).

   nasıl, kendi kendime (neden ya?) sahiplendiğim görevi biraz olsun başarabilmiş miyim?
8. denizakhan Sep 09 2008 / 3pm

   yazının altındaki yorum sayısı fazla görünsün, millet ilk baktığında “vay vay, ne yazıymış, ne fırtınalar kopmuş!” desin diye parça parça yorum yazmaya devam ediyorum.

   entellektüel(lik), entel(lik) kelimelerini kullanmamayı teklif ediyorum; entellektüelliği bize yakıştıramadığım için değil (ki yakıştıramıyorum), ne olduğunu bilmediğimizi bildiğimden (ben kimim ki bilmediğinizi biliyorum değil mi, evet). benim arada sırada(!) janjanlı cümleler kurmam mesela; tamamen kötü alışkanlık, gençlik özentisi.

   benim entellektüel (son kez bu kelimeyi kullanmam gerekiyor, söz) birikimim, biriken entellektüelliğimin (ben verdiği sözleri tutamayan biriyim, bunu açık açık söyleyecek kadar da salak) yarattığı hazımsızlık meselesine gelince… depresyona girmedim, depresifim. benim depresifliğim can sıkıntısının (güya) fiyakalı bir şekilde ifadesidir, pek bir numara yok yani, bu da bir çocukluk alışkanlığı -her fırsatta bununla kafa şişiririm, o ayrı. ha, can sıkıntılarım yüzeysel mi? hiç değil, çünkü hayat yüzeysel değil (zaten hayatın üstünde ya da altında yaşanmıyor).

   şimdi buna bakıp da kendimdeki can sıkıntılarına karşı bir umarsızlığa girmeyeceğimi beni tanıyanlar bilir. deniz dalgasız olmaz…
9. aybarsb Sep 09 2008 / 5pm

   denizim ben başkalarının gorevi olsun derken, sen niye üstüne alındın hayret bişey yahu… kastettiğim başka bişeydi aslında ama şimdi o konuya hiç girmeyelim, çarpılırız marpılırız neme lazım… tanrı çocuklarını sevmiyor olabilir sukunetinden ötürü, bir çarparsa fena çarpar… ama bunun dinen bir açıklaması vardı, ben unuttum tam açıklamasını oda ayrı bir mevzuu….

   velhasılı entel ve entelektüel kelimelerini kullanabiliriz, bilmiyorsak hemen tdk ya başvurabiliriz… bkz:
   ” Bilim, teknik ve kültürün değişik dallarında özel öğrenim görmüş (kimse), aydın, münevver”
   diyor, yani ahanda benim lan bu… özel eğitim gördümdü bir ara…

   neyse, zaten aramızda entel olmaya en vakıf aday sensin, - başkası daha varsa o ben değilim, ama söylerse biliriz -, sende ben kendime entel demeyeceğim, diyorsan, sen bilirsin, gudubet de istersen bundan böyle kendine.

   neyse, ben entellektüel - tek l ile yazılıyor bu arada - bilgi birikimi tamlamasını karşılayacak başka bir kelime grubu bilemiyorum, gereksiz bilgi yığını desek, mesela onda ziyadesiyle kapışırız, ama entellektüel bir birikim olmuyor. ulan türkçe mi kısır acaba, fransızca mı öğrensek ?

   ne diyordum, evet, entellektüel bilgi birikimi (ebb. ) hazımsızlığa yol açmaz bence, bazı zekası gelişmemiş mahlukatta açabilir ama sen o eşraftan değilsin, zira normalde ebb.si yüksek olan hazımsızlık değil açlık çeker. neyse budur yani, sakattır dikkatli olmak gerek.

   senin depresifliğin sittin senedir aynı olduğundan, ebb. ile direk ilgisi olabilir.
10. denizakhan Sep 10 2008 / 2am

    din mevzusu… evet. [ ...ve susulur... ] (bu mevzuda susulması sık görüldüğü için artık yadırganmayan bir şey -aynı şeyi ramazan gelince neredeyse kara çarşaflara bürünen, ama nefsimizi doyurmak için kepazeliklerinden de geri kalmayan medya için söyleyemeyiz tabii)

    aybars’ım, tdk sapıtmış. evet, inanması çok kolay ve sapıtmış. bir entelektüel (ben yabancı kelime kökenine göre çift L kullanıyormuşum, bunu farkettim) özel öğrenim görür mü yahu? Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Fakültesi, Barda Kız Tavlayacağım Diye Entelektüel Görünme Meslek Yüksek Okulu… oldu mu? olmadı. zaten bir erkekle entelektüel olduğu için sevişen bir kadın duymadım, ama benim cehaletim olabilir bu.

    gudubet kelimesini sevdim (gerçi vakti zamanında oktay kaynarca için kullanmıştım, ama olsun, kelimeler zamanla anlam kaymaları yaşayabilir). gereksiz bilgi yığını (gebb), entelektüel bilgi birikimi (ebb), gudubetsel bilgi birikimi(gubb)… hepsinden az biraz var çok şükür.

    benim depresifliğim bir sabit. ve bilirsin insanın bazı sabitleri olmalı. bazı sabitler hayatının ağzına sıçıyor, kabul, zaten ben de “bazı” sabitleri olmalı dedim (kontrol ettim, gerçekten böyle demişim (bir insan bir cümle öncesinde ne dediğini kontrol etme ihtiyacı duyuyorsa endişelenmeli (al işte, kendime endişelenecek bir şey buldum yine (tamam tamam, bundan dolayı depresyona girmeyeceğim (ben bunun garantisini verebilecek bir adam değilim (yeter artık, parantez içinde parantez içinde parantez… çok oldu))))))

    yani ebb, gebb, gubb ile depresifliğimin bir alakası olduğunu sanmıyorum; denk düşmüştür…