« bitkisel hayat kılavuzu IX | Anasayfa | röntgen okuyucunun hayatına dahil… »

bitkisel hayat kılavuzu X

Deniz yüzüme bakıp çok kötü görünüyorsun dediğinde hemen cevap veririm “iyiyim!”. Hatice’nin kedisi masadan kitaplığa sıçrarken bazan hesabı yanlış yapar yere yapışırdı. Yere düşer düşmez sanki düşmemiş gibi konforlu konforlu oturur yalanmaya başlardı. “Düşmedim lan ben. Yalanıyorum işte.” Yerden bana bakarken yüzündeki ifadeden içinden geçeni okurdum. “Ne oldu lan, ne bakıyorsun? Düşmedik işte. Şuram kaşındı onu yalıyorum. İşine bak sen.”

Deniz ne zaman “çok kötü görünüyorsun” dese kendimi hep bizim kedi gibi hissediyorum.

Bu sabah da aynı şeyi söyledi.

Düşmedim lan! Yok birşeyim. İyiyim ben.


Yazı hakkında