« bitkisel hayat kılavuzu V | Anasayfa | bitkisel hayat kılavuzu VII »

bitkisel hayat kılavuzu VI

Moon over Bourbon Street -by Sting

There’s a moon over Bourbon Street tonight
I see faces as they pass beneath the pale lamplight
I’ve no choice but to follow that call
The bright lights, the people, and the moon and all
I pray everyday to be strong
For I know what I do must be wrong
Oh youll never see my shade or hear the sound of my feet
While theres a moon over bourbon street

It was many years ago that I became what I am
I was trapped in this life like an innocent lamb
Now I can only show my face at noon
And youll only see me walking by the light of the moon
The brim of my hat hides the eye of a beast
Ive the face of a sinner but the hands of a priest
Oh youll never see my shade or hear the sound of my feet
While theres a moon over bourbon street

She walks everyday through the streets of new orleans
Shes innocent and young from a family of means
I have stood many times outside her window at night
To struggle with my instinct in the pale moon light
How could I be this way when I pray to God above
I must love what I destroy and destroy the thing I love
Oh youll never see my shade or hear the sound of my feet
While theres a moon over bourbon street

yani diyor ki…

bu gece ay var Bourbon Caddesi üzerinde
sokak lambasının solgun ışığında geçen yüzler görüyorum
şansım yok çağrıya uymaktan başka
parlak ışıklar, insanlar ve ay ve tüm bunlar,
her gün dua ediyorum, güçlü olmak için
çünkü biliyorum yanlış bu yaptığım
asla göremeyeceksin gölgemi ve duyamayacaksın ayak seslerimi
ay varken Bourbon Caddesi üzerinde

yıllar önceydi, bu hale geldim
masum bir kuzu gibi hapsolmuştum yaşamda
şimdi asla gün ışığında gösteremem yüzümü
ancak ay ışığında yürürken göreceksin beni
bir canavarın gözlerini gizler şapkamın gölgeliği
yüzüm bir günahkarın yüzü ama ellerim rahip elleri
asla göremeyeceksin gölgemi ve asla duyamayacaksın ayak seslerimi
ay varken bourbon caddesi üzerinde

yürür her gün New Orleans caddelerinde,
masum ve genç bir kız, varlıklı bir aileden
defalarca penceresinin altında durdum geceleri
iç güdülerimle savaşmak için solgun ayışığında
nasıl böyle olabildim, dua etmeme karşın Tanrı’ya
öldürdüğümü sevmek ve sevdiğimi öldürmek zorundayım
asla göremeyeceksin gölgemi ve duyamayacaksın ayak seslerimi
ay varken Bourbon Caddesi üzerinde